از کی همیشه خسته‌ای؟ بیا اول پیدا کنیم «چرا» رو.

راستش از کجا بگم... چند سالی بود صبح‌ها با یه سردرد کوچیک بیدار می‌شدم و فکر می‌کردم به خاطر استرس کاریه و طبیعیه. مامانم اصرار کرد که از مهر و می کمک بگیرم. هفته اول واقعاً حوصله‌ سر بود؛ هر روز باید یه فرم کوچیک پر می‌کردم. یه هفته که گذشت، از روی همون فرم‌ها دستگیرم شد که شب‌هایی که برنج می‌خورم، صبح‌ها سردرد عجیب دارم. با لیست تغذیه و نحوه خوابیدنی که بهم دادن خیلی بهتر شدم و امید وارم بتونم پای قول هایی که بخودم دادم بمونم.

معده‌م به شدت حساسه و ۱۵ ساله با نفخ شدید و رفلاکس معده درگیرم. پزشک گفته بود رژیم FODMAP بگیر، ولی واقعاً خیلی محدودکننده بود و تو محیط کار نتونستم ادامه بدم. تیم مهر و می اولین بار بود که به جای اینکه بگه «این رو نباید بخور»، پرسید «چی دوست داری بخوری؟». سه ماه گذشته و نفخم خیلی کمتر شده. رفلاکس هنوز هست ولی شب‌ها با اون تپش قلب وحشتناک بیدار نمی‌شم.

به عنوان مشاور حقوقی و بررسی پرونده‌های پیچیده، برای به خواب رفتن حداقل ۱ تا ۲ ساعت در رختخواب بیدار می‌ موندم و هجوم افکار مانع استراحتم می‌شد. این مسئله نزدیک به ۴ سال ادامه داشت و کیفیت روزمره‌ام را خراب کرده بود.

با توصیه های تیم مهرو می محیط اتاق خواب را کاملاً تاریک و خنک نگه داشتم و مصرف قهوه را کاهش دادم.

به کمک این مسیر برای من بیداری‌های شبانه برطرف شد و اکنون خوابی پیوسته و آرامش‌بخش را تجربه می‌کنم.

از زمان به دنیا آمدن دوقلوهایم در این یک سال و نیم، همیشه احساس خستگی داشتم. عصرها بی‌انرژی می‌شدم و توان رسیدگی به کارهای خانه را نداشتم؛ انگار باتری بدنم کاملاً خالی می‌شد.

در طول مسیر مهرومی یاد گرفتم که چطور با تنظیم زمان‌بندی استراحت‌های کوتاه و اصلاح نوشیدنی‌هام، توان بدنی‌ام را حفظ کنم. همچنین پیاده‌روی ۲۰ دقیقه‌ای با بچه‌ها را وارد روال روزانه‌ام کردم.

این تغییرات کوچک باعث شد به مرور حالم بهتر بشه. حالا عصرهایم فعال‌تر هستم و احساس ضعف ندارم.

یک سالی می‌شد که تدریس در مدرسه تمام انرژی‌ام را می‌گرفت. ساعت دو ظهر که به خانه می‌رسیدم، آن‌قدر بی‌رمق بودم که توان انجام هیچ کار شخصی یا پیاده‌روی را نداشتم و تمام عصر روی کاناپه می‌افتادم.

اصلاح وعده‌های غذایی را شروع کردم و میان‌وعده‌های پرکالری اما سنگین را با دانه‌های مغذی و میوه تعویض کردم. همچنین تصمیم گرفتم شب‌ها گوشی را زودتر کنار بگذارم تا خواب عمیق‌تری داشته باشم.

به مرور احساس کردم توان بدنی‌ام برای کارهای روزمره بیشتر شده است. حالا بعد از مدرسه هم انرژی کافی برای سرگرمی‌های شخصی‌ام دارم.

حدود سه سال، صبح‌ها با احساس سنگینی و بی‌حوصلگی از خواب بیدار می‌شدم. سر پروژه‌های ساختمونی، از همان ابتدای روز خسته بودم و سنگینی بعد از خوردن ناهار هم کیفیت کارم را به شدت کاهش می‌داد.

تنظیم ساعت خواب و پیاده‌روی سبکی را در برنامه صبحگاهی‌ام گنجاندم. وعده ناهار سنگین را کم‌حجم‌تر کردم و مصرف قندهای مصنوعی را در طول روز به حداقل رساندم.

چند هفته‌ای است که صبح‌ها با نشاط بیشتری بیدار می‌شم. احساس کسالت بعد از ظهر کم شده و در طول روز  انرژی بهتری دارم.